كفتر كشته پروندن نداره              رو خاك و خونا كشوندن نداره

كفتر كشته پروندن نداره              كتاب كهنه كه خوندن نداره

داره از تنهايي گريم ميگيره           توي اين شهر ديگه موندن نداره

كي ميشه كه منو تو                    ما بشيمو رها بشيم

مرغ پر بسته كه كشتن نداره         وقتي كشتيش ديگه گفتن نداره 

از يه در بچه تاريك و سياه             پاي ديوار قصه ديدن نداره

اگه تو باقچه فقط يه گل باشه        گل اون باقچه كه چيدن نداره

هر درختي كه يه روزي پير ميشه     اونو از ريشه سوزوندن نداره

كي ميشه كه منو تو                     ما بشيمو رها بشيم 

فصل مردن واسه من كي ميرسه     وقت پرواز من از اين قفسه

از من در به در اينجا چي ميخواي     بگيريد اگر كه مقصد نفسه

بوي هر گل مثال اطلسي نيست     حرفاي من مثل حرف كسي نيست

شعر من حرف قشنگ رفتنه           حرف حق تا دنيا دنياست گفتنه